İstihbarat Türleri
Değişik kaynaklarda değişik yorumlar
bulunsa da, istihbarat faaliyetlerini genellikle amacına ve kapsamına göre iki
grup olarak sınıflandırmak genel kabul gören bir yöntemdir.
(1) Amacına Göre İstihbarat Türleri
(a) Cari
(Ara) İstihbarat
Cari kelime anlamı olarak, geçerli ve
yürürlükte olan anlamına gelmektedir. Bundan da anlaşılabileceği gibi şu anı
anlatan istihbarat türüdür. Barış zamanında daha çok açık kaynakların düzenli
takip edilip yorumlanması ve teyidi ile oluşturulur. Savaş zamanında ise,
genellikle bir komutanın anlık karar vermelerinde etkili olur. Genel olarak
uzun vadeli planlamalarda kullanılması mümkün değildir, daha çok taktik
kararların alınmasında yardımcı olur.
(b) Temel
(Ana) İstihbarat
Genel olarak uzun vadeli planlara temel
teşkil edebilecek her türlü istihbaratın arşivlenmesi ile oluşur ve kısa
zamanda değişmeyecek hususları içerir. Cari istihbaratta, temel istihbaratı
etkileyecek, hızlı gelişmeler olabilir. Bu yüzden temel istihbarat, cari
istihbaratı da içermelidir. Düşman veya
düşman olması muhtemel ülkelerin, askerî imkânları, stratejik hedefleri, dış
politika eğilimleri temel istihbaratın konuları arasındadır.
(2) Kapsamına Göre İstihbarat Türleri
Kapsamına göre istihbaratı üç ayrı
başlık altında incelemek mümkündür.
Bunlar, taktik istihbarat, operatif istihbarat ve stratejik
istihbarattır.
(a) Taktik
İstihbarat
Daha çok askerî istihbarat
literatüründe kullanılır. Savaş alanındaki bir komutanın anlık olarak ihtiyaç
duyduğu istihbarattır. Taktik düzeydeki istihbarat kısa sürede değişebilir.
Daha önceden planlanamayan ancak savaş alanında netleşecek, düşmanın anlık
konumu, gücü ve niyetleri gibi konularda taktik komutana bilgi vererek savaşın
idare edilmesini sağlar.
(b) Operatif
İstihbarat
Operatif istihbarat, büyük harekâtların
planlamasını ve uygulamasını destekler ve savaş alanının doğasını yansıtır. Bu
seviyedeki istihbarat taktik ve stratejik düzeydeki istihbaratın arasında bir
köprü gibidir. Düşman harekât planları hakkında çıkarımlarda bulunarak, dost
harekâtını destekler ve öncelikli olarak savaş alanındaki komutanların
ihtiyaçlarını karşılamaya odaklanır. [1]
(c) Stratejik
İstihbarat
İstihbaratın ilk defa bir bilim olarak
incelenmesine önayak olan Kent, Stratejik istihbaratı, “yüksek
düzey pozitif dış istihbarat” olarak nitelendirmekte ve “Devlet adamlarının veya
askerlerin, bilgisiz veya plansız davranışları sonucunda ülke hedeflerinin veya
çıkarlarının zarar görmesini engellemek amacıyla ihtiyaç içinde olduğu bilgi
türü”[2]
şeklinde tanımlamaktadır.
Stratejik istihbarat, ulusal ve
uluslararası seviyede askerî ve politik planların teşkil edilmesinde ihtiyaç
duyulur. Stratejik seviyedeki istihbarat, ulusal hedeflere yöneliktir.
Politikaların belirlenmesine ve önceliklerin tespit edilmesine destek sağlar.
Stratejik istihbarat öncelikli olarak düşman veya muhtemel düşmanın
kapasitesini ve niyetlerini anlamaya odaklandığı kadar müttefiklerin ve diğer
çok uluslu potansiyel ortakların niyet ve stratejik amaçlarını değerlendirmeye
de odaklanır.[3]
Stratejik istihbarat, kendine
genellikle devletleri hedef edinir. Hedefinin tam bir tahlilini yapabilmek için
de millî güç unsurlarını değerlendirmeyi baz alır. Böylece, bir ülkenin
gelecekte ne yapacağı veya yapamayacağı, ne gibi politikalar izleyeceği, imkân
ve kabiliyetlerinin nelere yeterli olduğu konularında çıkarımlarda bulunulur.
Dolayısıyla uluslararası ortamdaki muhtemel değişiklikleri önceden
anlayabilmek, muhtemel olaylarla ilgili çıkarımda bulunabilmek ve ön alabilmek
için stratejik istihbarat vazgeçilmez bir araçtır.
Stratejik istihbarat yukarıda
belirtilen hususları yerine getirebilmek için, millî gücün de unsuru olan,
sekiz ana konu üzerine yoğunlaşır. Bunlar: askerî istihbarat, biyografik istihbarat,
ekonomik istihbarat, bilim ve teknoloji istihbaratı, ulaşım ve iletişim
istihbaratı, coğrafi istihbarat, siyasal istihbarat ve sosyolojik
istihbarattır.
Askerî
İstihbarat: Bir ülkenin savaşma yeteneğini anlamak amacıyla yapılır. Bu
durumda, hedef ülkenin, harp araç ve gereçlerinin kalitesi, miktarı ve faaliyet
oranı, kara, hava ve deniz kuvvetlerinin mevcut yapısı, konuş ve kuruluş
durumları, askerî eğitimlerinin nitelikleri, lojistik kanalları ve imkânları,
diğer ülkelerle olan askerî anlaşmaları, askerî istihbaratın ana ilgi alanları
arasına girer.
İnsanlık tarihinin savaşlarla dolu
olması ve tarihin büyük bir kısmında, millî gücün askerî güç ile eşdeğer
tutulması, günümüz modern istihbarat anlayışının askerî istihbarattan
türemesine neden olmuştur. Özellikle soğuk savaş döneminde, iki blok hâline
gelen dünyadaki tarafların öncelikli ilgi alanı karşı tarafın askerî güç ve
niyetleri olmuştur.
Biyografik İstihbarat: “Bir
ülkenin politik, ekonomik, kültürel, askerî, toplumun yaşamında aktüel veya
potansiyel önem taşıyan kişilerle olduğu kadar şüpheli ve gizli ilişkiler
içinde olan bireylerle ilgili olarak toplanan özel ve kamusal nitelik taşıyan
bilgileri”[4] ve
değerlendirmeleri içerir. Böylece ülke yönteminde bulunan kişilerin muhtemel
politikaları, gelecekte ülke yönetiminde söz sahibi olabilecek kişilerin
muhtemel eğilimleri, kilit isimlerin zaafları ile ilgili çıkarımlarda
bulunulmaya çalışılır.
Ekonomik İstihbarat : Son
yıllarda dünya siyasetinde ekonominin daha önem kazandığı, hatta bazı savaş ve
çatışmalara sebep olduğu bilinmektedir.[5] Ekonomik güç diğer millî güç unsurlarını da
direkt olarak etkileyebilmekte, dolayısıyla millî güçler arasında özel bir
konum elde etmektedir.
Ekonomik istihbarat, ülkelerin üretim
teknolojilerini yani sanayi gücünü, petrol, doğal gaz, demir, stratejik yer
altı kaynaklarını ve nehirler, tarım alanları ve ormanlar gibi ülkeye stratejik
seviyede bir zenginlik katabilecek yer üstü kaynaklarını, diğer ülkelerle olan
ticaret anlaşmalarını ve ticaret hacmini göz önüne almak, bu yönde çıkarımlarda
bulunmak durumundadır. Ekonominin nelere
karşı kırılgan olduğunun ve ekonomiye yön veren odakların tespitini yapar ve
gelecekteki muhtemel örtülü operasyonlar için de bilgi desteği sağlar.
Ekonominin, ülkelerin dış politikadaki
eylem çıktılarıyla direkt alakası olduğu düşünüldüğünde, ekonomik istihbaratın
önemi daha da anlaşılmaktadır. Örneğin, 1990’lı yıllarda, Kafkasya ve Orta
Asya’da yeni kurulan Türk
Cumhuriyetlerine karşı aktif bir politika yürütmek isteyen Türkiye
Cumhuriyeti’nin, böyle bir politikayı yürütebilecek ekonomik gücünün olup
olmadığı, dünya istihbarat teşkilatlarının ilgi alanını oluşturmuştur. [6]
Coğrafi İstihbarat : Coğrafya’nın
özellikle askerî harekâta etkisi tartışılamaz. Bu yüzdendir ki komutanlar ve
planlayıcılar, barış zamanından itibaren, muhtemel harekât bölgelerinin coğrafi
yapısını, muhtemel geçitleri ve engelleri bilmek ve planlarını ona göre
geliştirmek zorundadır. Moskova’nın gerek Napolyon gerekse Hitler tarafından
işgal edilememesinin en önemli nedeni, coğrafi istihbaratın hesaba
katılmamasıdır. Birlikler Rusya içlerine doğru ilerlerken coğrafyanın
getireceği çetin şartlar göz önüne alınamamış ve işgal orduları kış şartlarına
yenik düşmüşlerdir.
Bir ülkenin coğrafi konumunun, o
ülkenin dış politika anlayışı ile de yakından ilişkisi vardır. Karadeniz
üzerinden Akdeniz’e çıkabilmesi için Türk boğazlarından geçmek zorunda kalması,
Rusya’yı boğazları kontrol etme politikasına yöneltmiştir. Bu konudaki
örnekleri çoğaltmak mümkündür ancak konunun önemini Mustafa Kemal Atatürk’ün “Ben askerî meseleleri olduğu gibi, siyasi meseleleri de haritadan
mütalaa ederim” sözü özetlemektedir.
Politik İstihbarat: Birçok
kaynakta “siyasal istihbarat” olarak da anılmaktadır. Ülke içerisindeki politik
güç odaklarının olayları ele alış şekli, merkezî, bölgesel ve yerel siyasi
otoritelerde yaşanan değişiklikler, ulusal ve yerel seçimler,[7]
ülkenin anayasal yapısı, hükûmetin
etkinliği, dış politika uygulamaları, politik partilerin durumu, ülkenin
politik kültürü, seçim süreci[8] gibi
unsurlar politik istihbaratın ilgi alanları arasındadır.
Ülkelerin genelde belli bir devlet
gelenekleri vardır ve bu gelenek zaman içerisinde çok fazla değişmez. Bu
yüzdendir ki politik istihbarat tarihsel analizlere önem verir. Bir ülkenin iç
veya dış politikasının tarihsel analizini yapabilmek, o ülkenin politik
eğilimleri ve gelecekteki politikaları hakkında bize fikir verebilir.
Bilimsel ve Teknik İstihbarat:
Hedef ülkenin, mevcut ve gelecekte ulaşabileceği bilimsel imkân ve kabiliyetini
araştırır. Yeni geliştirilen teknolojilerin millî güce etkisi genellikle
ekonomi ve askerî alanda hissedildiğinden, askerî istihbarat ve ekonomik
istihbarat ile iç içe geçmiş durumdadır. Bilginin güç hâline geldiği günümüzde,
bilgi ve teknoloji üretebilirlik düzeyi aynı zamanda ülkenin gelişmişliğinin de
bir göstergesidir.
Fakat bilimsel ve teknik istihbarat
yalnızca bahsedilen değerlendirmeleri yapmaz, aynı zamanda adına sanayi
casusluğu da denilen, yeni teknoloji ve bilgilerin elde edilmesi faaliyetini de
yapar.
Sosyolojik İstihbarat: Hedef toplumun sosyal yapısına yönelen
istihbarat türüdür. Özdağ sosyolojik istihbaratın ilgi alanını sekiz başlık
altında toplamaktadır. Bunlar: nüfus, sosyal karakteristikler, kamuoyu, eğitim,
din, sağlık ve sosyal güvenlik sistemi, genel kültürel özellikler ve zihniyet
analizidir. [9]
Elbetteki, bu başlıklar altında,
toplumun yerleşim, nüfus artışı, yaş, iş gücü, toplumu oluşturan etnik ve
dinsel gruplar ve bunların toplumdaki yeri, kamuoyunun politikadaki önemi,
toplumu oluşturan bireylerin eğitim seviyesi, ülke üzerinde yaşayan insanların
kültürü önemli yer tutmaktadır.
Ulaşım ve İletişim İstihbaratı :
Bir ülkenin limanları, demir yolları, tünelleri, yolları ulaşım istihbaratının
ilgi alanındadır. Tüm bunlar sivil amaçlı kullanıldığı gibi, savaş zamandan
itibaren askerî kullanıma da büyük faydalar sağlamakta, askerî birliklerin
intikali, ikmalinin sağlanması bunlara bağlı olmaktadır. Hatta otobanların
uygun bölgeleri uçaklar için birer yedek hava alanı görevi bile
görebilmektedir.
İletişim istihbaratı ise; radyo,
televizyon, telefon, denizaltı iletişimi gibi sivil ve askerî iletişim merkezi
ve sistemlerine yönelik olarak yapılan istihbarattır. Sistemlerin zayıf ve
üstün taraflarını tespit etmeye yöneliktir.[10]
Özellikle kriz ve savaş durumunda,
ulaştırma ve haberleşme faaliyetlerinin artacağı aşikârdır. Muhtemel düşmanın
bu imkânlarının önceden tespit edilmesi, hem gücünün objektif olarak ortaya
konulmasında hem de muhtemel bir savaş veya gerginlik durumunda bu imkânlarını
yıpratmaya yönelik faaliyetlerin düzenlenmesi açısından önemlidir.
[1]
FM 34-1 Intelligence and Warfare
Operations, Headquarters Department of the Army Washington, DC, 27 September 1994, s.4.
(çevrimiçi)
http://www.fas.org/irp/doddir/army/fm34-1/ch2.htm#2-2, 15 Ocak 2007.
[2]
Kent, Stratejik İstihbarat, s.1.
[3]
Naval Doctrine Publication 2, Naval
Intelligence, Department of the Navy
Office, Washington, t.y., s.6.
[4]
Ümit Özdağ, "Stratejik İstihbarat", Avrasya Dosyası, Cilt 8, Sayı 2, Yaz 2002, s.125.
[5]
Kemal Girgin, Uluslararası İlişkiler
Modern İstihbarat ve Türkiye, İstanbul, Okumuş Adam, 2003, s.168.
[6]
Ümit Özdağ, a.g.m., s.127.
[7]
Kent, Stratejik İstihbarat, s.27,28.
[8]
Ümit Özdağ, a.g.m., s.134-138.
[9]
A.e.,
s.140.
[10]
A.e., s.147.

Yorumlar
Yorum Gönder